Życie duchowe jest walką, nie zna stagnacji. Nie ma czegoś takiego jak remis duchowy – zaznaczył x. Rafał Trytek ICR, który 8 listopada AD 2026 sprawował Mszę Świętą w Oratorium Świętego Józefa Opiekuna Kościoła Świętego we Wrocławiu. Duszpasterz Tradycji nawiązał do artykułu x. bp. Michała Ludwika Guérarda des Lauriers OP (1898‒1988), którego polskie opracowanie znalazło się w listopadowym numerze „Biuletynu Czcicieli św. Marii Goretti”. Jego autor, teolog dominikański, rozważał, pierwotnie na łamach pisma „Sodalitium”, jak powinno wyglądać dążenie do świętości.
Uświęcanie się jest pilną potrzebą oraz obowiązkiem, w który wpisane jest nieustanne wzrastanie. Jeżeli zatrzymamy się i przestaniemy wzrastać w łasce, będzie to równoznaczne z upadkiem – tym gorszym, im wyższy już osiągnęliśmy poziom. Dla katolika każdy dzień jest zmaganiem o świętość, które kończy się zwycięstwem albo przegraną.
Mądrość świętych przypomina pielgrzymującym do nieba, że należy skupić się przede wszystkim na sobie, aby nie zejść z drogi do nieba – nie bacząc, że „świat” nie rozumie tej konieczności. Odpoczynek od świętości nie istnieje, im większe zaś uczyniliśmy w niej postępy, tym bardziej obojętniejemy na trudy życia w doczesności.
Bądźmy zatem przykładem dla bliźnich, jak Bóg działa. Prośmy o Wiarę, Nadzieję i Miłość – cnoty, które (w przeciwieństwie do innych cnót) nie znają ograniczeń i mogą wzrastać bez końca: Miłość to przecież obecność Boga w naszym życiu. Uporządkujmy nasze życie, by mogło świadczyć o chwale Bożej, lecz jednocześnie zachowujmy cierpliwość dla samych siebie, bo niedoskonałości i słabości są nie do uniknięcia bez specjalnej łaski naszego Pana. Zróbmy wszystko, co jesteśmy w stanie zdziałać, aby uniknąć lat w czyśćcu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.