Ks. Dr. Jan Bolesław Łubieński: ZNACZENIE CHRZEŚCIJAŃSKIEGO POGLĄDU NA ŚWIAT I ŻYCIE

5. ZNACZENIE CHRZEŚCIJAŃSKIEGO POGLĄDU

NA ŚWIAT I ŻYCIE

Jako ostateczny wynik stwierdzamy, że w przeciwstawieniu do Freuda poglądu na świat i życie chrześcijaństwo głosi nam światopogląd teistyczny z pewnemi, niewzruszonemi dogmatami. światopogląd chrześcijański zaspokaja nasz umysł, albowiem uczy, że nieskończony Bóg jest twórcą i rządcą wszechświata. Przedstawiając Boga jako ostateczną przyczynę i ostateczny cel wszystkiego, chrześcijaństwo wyjaśnia nam dużo tajemnic. A jeżeli nie wyjaśnia wszystkich tajemnic, to słysząc o Bogu niepojętym, rozumiemy, dlaczego tajemnice są możliwe i konieczne.

Światopogląd chrześcijański daje też zaspokojenie naszemu sercu. Albowiem chrześcijaństwo mówi nam nie tylko o Stwórcy i Panu, ale też o miłościwym ojcu, który słabe stworzenie troskliwą, życzliwą otacza opieką. Przedstawiając nam tego Boga jako osobę, chrześcijaństwo umożliwia nam stosunek do Boga oparty na religji. Tak zaspokaja jedną z istotnych potrzeb serca naszego. Psychologja ludów bowiem uczy, że religja stanowi istotną, wrodzoną potrzebę człowieka.

Swoją nauką o Bogu, jak wogóle wszystkiemi swemi dogmatami, chrześcijaństwo jednoczy wszystkich wyznawców w jedną duchową całość i żywo wiąże ich z absolutem, z Bogiem. Dogmaty są zasadami stałemi, niewzruszonemi pewnikarhi, są podstawowemi prawdami wiary, które Kościół stawia jako słupy wśród burz i fal, miotających powierzchnią ludzkości. Albowiem tylko te dogmaty, te pewniki i prawdy świadczą o stałości bytu ludzkiego, o jedności wszechświata, o stworzeniu człowieka przez Boga. One łączą stworzenie ze Stwórcą.

Dogmaty są równocześnie siłami, które ustawicznie kierują działalnością jednostek i społeczeństw. Wszystkie inne światopoglądy zmieniają swe zasady, tymczasem w chrześcijaństwie katolickiem zasady pozostają te same, wiara nie zmienia się. Zmianie ulega tylko zewnętrzny jej wyraz, forma, podczas kiedy istota pozostaje nietknięta. Wskutek tego świat chrześcijańsko - katolicki przedstawia się szczególnie dziś jako wyraz jedności, stałości, harmonji, który tern jaskrawiej uwydatnia rozbieżność, niepewność, kruchość nowoczesnej kultury. Z tego widzimy, jak potrzebne są dogmaty, zwłaszcza dziś dla wszelkiej kultury, konieczne nietylko pod względem metafizycznym i religijnym, ale także społecznym a nawet politycznym.

Ks. Dr. Jan Bolesław Łubieński ,,Psychoanaliza Freuda w Świetle Nauki Chrześcijańskiej" str. 135-136

O. Maksymilian M-a Kolbe: Ważność czci ku Niepokalanej

Ważność czci ku Niepokalanej

[Zakopane, 2-15 V 1939]

Gdy Bóg stworzył aniołów, wystawił ich na próbę, by dobrowolnie wybrali, czy chcą poddać się Jego woli we wszystkim, czy też nie, i objawił im przyszłość, że ma zamiar stworzyć istotę bez zmazy grzechu, niepokalaną, ale jednak istotę ludzką i że ta istota będzie ich Królową i z woli Jego cześć Jej oddawać będą. I znalazła się część aniołów, którzy uważali to za poniżenie swojej doskonałości. Podnieśli bunt przeciw woli Bożej i z Lucyferem na czele zostali strąceni do piekła.

W raju ziemskim ujrzał zbuntowany anioł, szatan, niewiastę bez zmazy grzechu. Nie była to Ta, którą Bóg mu objawił, ale Jej podobna ludzka istota. I zawrzał nienawiścią. Skusił i przywiódł do zbuntowania się woli Bożej.

Lecz Bóg przypomina mu tę Istotę, którą miał w swoich przedwiecznych planach i mówi: "Ona zetrze głowę twoją" [Rdz 3,15]. "Nie chciałeś Jej czci oddać. I jak przez Nią wtrącony zostałeś do piekła, tak przez Nią zmiażdżona zostanie twoja pyszna głowa, przez Nią będziesz musiał uciekać z każdej duszy, która Ją czcić zechce".

I przyszedł na świat Zbawiciel, Bóg-Człowiek, Jezus, i zaczyna swoje posłannictwo, swoje nauczanie drogi do nieba od tego, że uzależnia się od Niepokalanej jak dziecko od swej matki i pełniąc czwarte przykazanie przez lat trzydzieści trzy pobytu na ziemi, czci Matkę swoją i służy Jej we wszystkim bezpośrednio, by spełnić wolę Boga Ojca.

I od tej chwili nikt nie upodobni się do Jezusa, kto na wzór Jego nie będzie czcił Niepokalanej.

Chociażby szatan przywiódł duszę do bardzo nawet głębokiego upadku, jeżeli nie uda mu się wykorzenić z niej czci Niepokalanej, zdobycz wciąż jeszcze nie jest pewna. Gdy zaś jaka dusza zapomniała o swej Matce Niebieskiej i cześć Jej oddawać zaprzestała, to chociażby otoczona była wszystkimi najrozliczniejszymi nawet nabożeństwami, chociażby pełniła wszystkie możliwe cnoty, to jednak po przerwaniu tego kanału łaski nieuchronnie stoczy się w przepaść.

O. Maksymilian M-a Kolbe

Nowy numer "Myśli Katolickiej - Organu Katolików Świeckich" (III — IV AD 2022).

   Z największą przyjemnością oddajemy do rąk naszych czytelników kolejny, dziewiętnasty numer naszego czasopisma świeckich katolików integralnych w Polsce.[...] Zachęcamy wszystkich czytelników do lektury.

W numerze między innymi:

Od redakcji.

Zmarł J.Exc x. Bp. Daniel L. Dolan. R.I.P. †

Ś.p. Bp. Daniel Dolan. In memoriam.

Święcenia subdiakonatu oraz ceremonia tonsury w Seminarium Matki Bożej, 11 maja 2022 r.

J. Exc. Bp Marek A. Pivarunas CMRI: List Rektora seminarium Mater Dei, Kwiecień AD 2022.

Ogłoszenie konsekracji biskupiej: X. Charles McGuire jako następca śp. x Bpa Daniela L. Dolana.

      Wszystkie osoby zainteresowane otrzymaniem papierowej lub cyfrowej wersji tego numeru jak również otrzymywaniem prenumeraty kolejnych numerów (cyfrowej bądź papierowej) proszone są o kontakt na adres e-mail naszej redakcji: myslkatolicka@gmail.com .

Serdecznie zapraszamy do kontaktu i współpracy wszystkich ludzi dobrej woli!

INFORMACJA O ZRZUTCE !!! :

Powstała zrzutka internetowa na cele prowadzenia naszej działalności, przede wszystkim na regularne wydawanie naszego czasopisma w coraz lepszej formie wizualnej i merytorycznej, wydawanie kolejnych broszur oraz kalendarza na przyszły, 2023 Rok Pański. Serdecznie zachęcamy do choćby symbolicznego wsparcia!

LINK: https://zrzutka.pl/xv9fb3

Komunikat nr. 7 Stowarzyszenia na Rzecz Kultury i Tradycji im. ks. dr Piotra Semenenko, z dnia 2 maja AD 2022.

 Z wielkim zaskoczeniem i smutkiem przyjęliśmy w zeszłym tygodniu wiadomość o nagłej śmierci Jego Excelencji, najczcigodniejszego xiędza biskupa Daniela L. Dolana, w dniu 26 kwietnia AD 2022.

Jego Excelencja był nam szczególnie bliski, mimo iż niestety, nie mieliśmy nigdy okazji poznać go osobiście. Łączyła nas jednak, z Jego osobą pewna szczególna, duchowa więź. Mieliśmy zawsze w osobie śp. Xiędza Biskupa przewodnika i ojca duchowego, drogowskaz i latarnię na naszej drodze i w naszej działalności. Śp. x. Bp. Daniel Dolan udzielił nam i naszym dziełom duchowego wsparcia oraz swego Apostolskiego Błogosławieństwa w grudniu 2020 r., za co byliśmy mu ogromnie wdzięczni. 

Przypominamy, iż śp. bp. Daniel L. Dolan zmarł w dniu, kiedy Kościół Powszechny na świecie czcił Matkę Bożą Dobrej Rady, której biskup Dolan był wielkim czcicielem (liturgicznie było to święto św. Kleta i Marcelina, Męczenników). Jednocześnie Kościół katolicki w Polsce czcił tego dnia, przeniesione z 23 kwietnia, święto św. Wojciecha, Biskupa i Męczennika, głównego Patrona Królestwa Polskiego. 

Jak wierzymy, Nie ma przypadków, są tylko znaki. Być może, takim znakiem była właśnie śmierć bp. Dolana w święto Matki Bożej Dobrej Rady w Kościele powszechnym, oraz (w polskim Kościele) święto św. Wojciecha, Bpa i Męczennika, wielkiego duszpasterza, kaznodziei, nauczyciela i misjonarza!

Mamy nadzieję, że ta śmierć doprowadzi do pojednania i zjednoczenia się różnych zwaśnionych środowisk sedewakantystycznych, a przynajmniej do złagodzenia niepotrzebnych konfliktów i naprawienia szkód, oraz przywrócenia status quo ante, sprzed śmierci śp. x. A. Cekady w 2020 r. 

Za SKiT im. x dr Piotra Semenenko,

Prezes Stowarzyszenia

Redaktor naczelny pisma „Myśl Katolicka – Organ Katolików świeckich„

Michał Mikłaszewski

Gliwice, 2 maja 2022 r.

W święto św. Atanazego, Biskupa, wyznawcy i Doktora Kościoła

W jaki sposób można odróżnić objawienia Boskie od objawień nieprzyjaciela (Żywot św. Katarzyny ze Sieny)

85. Nie znaczy to, żeby to się Panu nie podobało. Sam pochwalił taki lęk, mówiąc: ,,Pielgrzym zawsze powinien trwać w lęku, jest bowiem napisane: ,,Szczęśliwy mąż, który stale żywi bojaźń" (Prz 28, 14). ,,Czy chcesz, zapytał, bym cię pouczył, w jaki sposób będziesz mogła odróżnić moje objawienia od objawień nieprzyjaciela?" Gdy z radością o to poprosiła, rzekł: ,,Byłoby łatwo przez wewnętrzne objawienie pouczyć twoją duszę, jak odróżnić jedno od drugiego, lecz żeby to było z pożytkiem nie tylko dla ciebie, ale także dla innych, chcę to uczynić przy pomocy słowa. Doktorzy, których o tym pouczyłem, słusznie twierdzą, że objawienie pochodzące ode Mnie na początku budzi lęk, potem jednak daje poczucie bezpieczeństwa. Zaprawione jest jakby goryczą, która przechodzi w słodycz. odwrotnie jest z wizjami pochodzącymi od szatana. Na początku cieszą, dają poczucie bezpieczeństwa, słodyczy, potem jednak budzą w sercu lęk i gorycz. Jest przecież prawdą, że moje drogi nie są jego drogami. Droga pokuty i moich przykazań na początku wydaje się przykra i trudna, lecz im dłużej się nią idzie, tym staje się słodsza i do pokonania. Natomiast droga wykroczeń na początku zdaje się być bardziej ponętna, ale z jej upływem coraz bardziej gorzka i przynosząca szkody. Chcę ci jednak dać inny jeszcze znak bardziej nieomylny i pewny. Uważasz to za pewne, że skoro Ja jestem prawdą, to zawsze z dawanych przeze Mnie objawień wynikać będzie w duszy lepsze poznanie prawdy. Ponieważ zaś owo poznanie prawdy jest dla niej bardziej konieczne - jeśli dotyczy Mnie i jej, to znaczy tego, by poznała Mnie i poznała siebie, a z takiego poznania wyniknie to, że siebie poniży, a Mnie wywyższy, co jest właściwym zadaniem - to jako konieczny skutek moich objawień będzie to, że dusza stanie się bardziej pokorna, lepiej widząca swoją małość i siebie poniżająca. Coś wręcz przeciwnego wynika z wizji, jakie powoduje szatan. Kiedy bowiem on, ojciec kłamstwa i władca nad synami pychy, nie może dać nic ponad to, co posiada, to zawsze z jego wizji będzie powstawać w duszy wielkie o sobie mniemanie, czyli dufność, co jest najpierwszym przejawem pychy, dusza będzie otyła i nadęta. Ty więc stale badając siebie, szybko będziesz mogła się przekonać, skąd wizja pochodzi: czy z prawdy, czy z kłamstwa. Prawda bowiem zawsze czyni duszę pokorną, kłamstwo zaś wbija ją w pychę". Katarzyna jako pilna i zdolna uczennica głęboko w swoim umyśle zapisała sobie tę naukę i mnie i innym po jakimś czasie ją przekazała, o czym z Bożą pomocą będzie niżej mowa.

Bł. Rajmund z Kapui ,,Żywot Św. Katarzyny ze Sieny", str. 105-107

Ś.p. Bp. Daniel Dolan. In memoriam.

Na kilka godzin przed swoją śmiercią, Jego Excelencja x. Bp. Daniel Dolan zamieścił ten wpis na Twitterze, nikt za pewne wówczas nie wiedział, że są to jego ostatnie publiczne słowa, jego przesłanie, można wręcz napisać, duchowy testament. Jego ostatnia rada dla nas... Słowa te odnoszą się do Matki Bożej Dobrej Rady, do której miał szczególne nabożeństwo. Mater boni consilii, ora pro nobis, ora pro eis...

 Błogosławione Święto Matki Bożej Dobrej Rady! Jak Matka Boża pomagała i chroniła nas pod tym hojnym tytułem przez lata. Rozpoczęta dzisiaj nowenna kończy się 4 maja, w uroczystość św. Józefa, w dzień święceń naszych czterech księży: opatrznościowa pomoc dla wielu dusz. Módlcie się razem z nami!

Módlcie się również, aby Dobra Rada Matki Bożej pomogła uzdrowić bolesne podziały poprzez naprawienie obecnych błędów dotyczących Kościoła i papiestwa. Tylko Ona może pomóc, dlatego została nam podarowana. W ramionach trzyma Jezusa, Anioła Wielkiej Rady. Radź i chroń nas, prosimy Cię!

Matka Dobrej Rady zwana jest Madonną Papieży, ostatni, Pius XII, wziął ją za Patronkę swojego pontyfikatu. Choć dziś [wydaje się to] bardzo klerykalne, to nabożeństwo jest przykładem Apostolatu Świeckich: Petrucci, zamożnej wdowy, która sama pracowała nad naprawą starego sanktuarium…

Tymczasem w Albanii bohater narodowy Skanderbeg kochał ją czule, a dwaj świeccy podążyli za wizerunkiem Matki Bożej do Włoch, niezadowoleni, dopóki jej nie znaleźli. Naśladuj ich, podążaj za nią. Ona da ci Jezusa, Jej Wielką Radę. Zawsze pytaj: Mamo, co mam zrobić?

Ostatnie kazanie ś.p. x Bp'a Daniela Dolana, wygłoszone w Niedzielę Przewodnią, 24 kwietnia 2022 roku, w kościele św. Gertrudy Wielkiej w Cincinnati:

Dziś rano, w kaplicy szkolnej Akademii Królowej Wszystkich Świętych, prowadzonej przez Siostry św. Tomasza z Akwinu (pod dyrektywą J.Exc. x bp. Donalda Sanborna) została odprawiona Msza św. Requiem za spokój duszy Jego Ekscelencji Biskupa Dolana. Żałobną Mszę św. odprawił J. Exc. x Bp Józef Selway (którego ś.p. Xiądz Biskup Daniel Dolan był współkonsekratorem w lutym 2018 r.).

Źródło: https://www.facebook.com/sistersofaquinas

KS. ANTONI CEKADA: STRESZCZENIE ,,CZY PAWEŁ VI „NIELEGALNIE PROMULGOWAŁ” NOVUS ORDO?"

Streszczenie

Po przedstawieniu tego, co dotyczy ustawodawstwa Pawła VI w sprawie Nowej Mszy, pragniemy w zakończeniu streścić to, co zostało powiedziane, a następnie podkreślić szczególnie jeden punkt.

Przeanalizowaliśmy twierdzenie wysunięte przez x. Laisney i niezliczonych innych tradycjonalistycznych pisarzy, że mianowicie Paweł VI narzucił Novus Ordo „nielegalnie” i wykazaliśmy to, co następuje:

1. Celem promulgowania prawa jest ukazanie woli nałożenia obowiązku przez prawodawcę jego poddanym.

2. W swej konstytucji apostolskiej Missale romanum, Paweł VI ukazał swą wolę narzucenia Nowej Mszy jako obowiązku. Jest to wyraźnie widoczne w dokumencie dzięki:

– co najmniej sześciu poszczególnym ustępom,

– standardowemu słownictwu prawa kanonicznego,

– „paralelom” z Quo primum,

– promulgacji w Acta Apostolicae Sedis.

3. Kostytucja apostolska Pawła VI wyraźnie zniosła (wycofała) Quo primum za pomocą standardowej klauzuli zwyczajowo używanej w tym celu.

4. Kongregacja Kultu Bożego (KKB) następnie promulgowała trzy dokumenty (które faktycznie są „dekretami powszechnymi”), które wdrażają konstytucję Pawła VI. Te dokumenty:

– narzucają Nową Mszę jako obowiązującą,

– zakazują (oprócz pewnych przypadków) starej Mszy,

– używają standardowego słownictwa ustawodawczego,

– wyraźnie stwierdzają, że posiadają zgodę Pawła VI,

– zostały prawidłowo promulgowane w Acta.

5. KKB wydała również notyfikację w 1974 r., która powtórzyła, że tylko Nowa Msza może być odprawiana oraz że stara Msza jest zakazana. Odrzuciła powoływanie się na „odwieczny zwyczaj” jako „roszczenie”. Dokument ten był deklaratywną interpretacją prawa, a jako taki nie musiał być promulgowany w Acta by wejść w życie.

6. Dokumenty wydane przez KKB były „autorytatywnymi interpretacjami prawa”, które, według kodeksu, miałyby „tę samą moc, co samo prawo”, ponieważ zostały wydane przez rzymską kongregację, „której prawodawca udzielił władzy interpretowania praw”.

7. Obiekcja przeciwko klasyfikowaniu prawodawstwa Pawła VI jako powszechnego prawa dyscyplinarnego, ponieważ nie obowiązuje obrządków wschodnich opiera się na niewłaściwym zrozumieniu terminu „powszechny”. Termin ten odnosi się nie do obrządku, ale do terytorialnego zasięgu prawa.

Nieuniknione konsekwencje

Ze wszystkich zatem wymienionych powodów, jeśli obstaje się przy tym, że Paweł VI był rzeczywiście prawdziwym Papieżem posiadającym pełną władzę ustawodawczą jako Wikariusz Chrystusa, trzeba także przyjąć to, co następuje, jako nieuniknione konsekwencje jego sprawowania władzy papieskiej:

• Nowa Msza została legalnie promulgowana.
• Nowa Mszą jest obowiązująca.
• Msza tradycyjna została zakazana.

Jeśli ktoś pomimo tego upiera się, że Nowa Msza jest zła, logika zmusza do wyciągnięcia wniosku, który wiara i obietnice Chrystusowe wykluczają: Kościół Chrystusowy odpadł od wiary.

Bowiem Następca Piotra, który posiada autorytet Chrystusowy, użył tego samego autorytetu do niszczenia wiary Chrystusowej poprzez narzucenie Mszy, która jest zła. Dla takiej zatem osoby obietnica Chrystusa wobec Piotra i jego następców jest kłamstwem i oszustwem – bramy piekielne zwyciężyły.

* * * * *

To z kolei sprowadza nas z powrotem do punktu wyjścia naszego studium: zła Nowej Mszy oraz zasady, że Kościół nie może dawać zła.

Paweł VI zachował wszystkie prawidłowe formy prawne, których posiadający prawdziwą władzę papieską zwyczajowo używali, aby narzucić powszechne prawa dyscyplinarne. Kanonicznie dopiął wszystko na ostatni guzik.

Ale to, co Paweł VI narzucił było złe, świętokradcze, niszczące wiarę. I dlatego jako katolicy odrzucamy to.

Ponieważ wiemy, że autorytet Kościoła jest niezdolny do narzucenia złych praw powszechnych, musimy zatem dojść do wniosku, że Paweł VI, twórca złego prawa, rzeczywiście nie posiadał władzy papieskiej.

Bowiem, choć niemożliwe jest by sam Kościół odpadł od wiary, jest możliwe – jak nauczają Papieże, kanoniści i teologowie – by Papież jako jednostka odpadł od wiary i automatycznie utracił urząd papieski i autorytet.

Jednym słowem, gdy tylko uznamy, że Nowa Msza nie jest katolicka, uznajemy także, że jej promulgator, Paweł VI, nie był ani prawdziwym katolikiem ani prawdziwym Papieżem.

Źródło: http://www.traditionalmass.org/images/articles/P6Illegally.pdf